Wij volgen met Martinair naar San Jose, de hoofdstad van Costa Rica, met een tussenlanding in Miami. San Jose is als stad niet interessant, maar omdat je laat aankomt, moet je er overnachten. Bovendien veroorzaakt het tijdsverschil van 7 uur vroeger een jetlag, die je moet wegslapen. De volgende ochtend reden wij westwaarts via de Panamerican highway, die loopt van Alaska tot aan Vuurland in het zuiden van Chili langs de Pacific kust, naar Monte Verde, een natuurgebied. Het is wereldberoemd vanwege de kilometerslange sky walk, een route met loopbruggen door de boomtoppen van de enorme woudreuzen in dit tropisch regenwoud. Een heel spectaculaire ervaring.
Wij sliepen in hotel Heliconia, gebouwd van natuursteen en tropisch hardhout en verrassend comfortabel. De volgende dag op weg naar Nicaragua. Ons einddoel is Grenada, een prachtige stad in spaanskoloniale stijl. Op het plein flaneren de mensen, er zijn terrasjes en papagaaien in de bomen. Ons hotel Alhambra was middenklasse, maar schoon en ruim met balkon uitkijkend op het plein.
De volgende dag in de bus voor een bezoek aan een werkende vulkaan, de Masai. Je kunt tot aan de kraterrand komen, die een kilometer doorsnee heeft en flink naar zwavel ruikt. Tot slot bereikte wij het immense lake Nicaragua, 100 x 250 km, het grootste van Latijns Amerika. Hier vind je 260 eilandjes, de Isletas. Die kun je kopen voor 50000 tot 100000 dollar en er een huis op laten bouwen. Tijdens onze boottocht konden wij prachtige villa’s bewonderen. Sommige Isletas worden alleen bewoond door vogels en apen.
Terug in Grenada kregen wij te voet een rondleiding door het centrum. Bij het stadhuis werden wij spontaan door de burgemeester ontvangen. De volgende ochtend gingen wij aan boord van een catamaran, die ons dwars over het meer in 5 uur naar de andere kant bracht naar San Carlos, bij de grens met Costa Rica. Onze overnachting was in La Fortuna, aan de voet van de vulkaan Arenal. Deze rommelt en spuwt voortdurend rode kolkende lava langs de flanken. Wij bezochten ’s avonds Tabacon Hotsprings, waar je met een drankje in het dampend hete water keek naar de vulkaan in volle aktie. Indrukwekkend!
De vlolgende dag kwamen wij na een urenlange boottocht aan bij het nationale park Tortuguera, waar op het strand de reuzenschildpadden hun eieren leggen. De volgende ochtend heel vroeg op voor een jungletocht. Tussen 6.00 en 7.00 uur is de beste tijd, want het oerwoud ontwaakt en alle dieren zoeken voedsel. Door smalle beekjes varend, bukkend voor overhangende takken, zagen wij kaaimannen, exotische vogels en doodshoofdaapjes begeleid door de herrie van de brulapen en andere oerwoudgeluiden. Geweldig. Die matineuze oerwoudtocht zal ik nooit meer vergeten.
Onze volgende bestemming is Puerto Viejo in een heel bijzonder verblijf, het Almonds and Coral Tent Camp. Smalle paden met planken verbinden onze tent met het hoofdgebouw en een mooi strand ligt 100 meter verderop. De volgende ochtend heeft men voor ons een inspannende verrassing in petto. Wij gaan voor Tarzan spelen, hangend in riemen, aan een katrol langs kabels gierend van boomtop naar boomtop. Het was vermoeiend maar ook erg leuk.
Volgende dag op weg naar Panama langs de Caribische kust door de uitgestrekte bananenplantages, naar de grens bij Sixaola. Deze grens is een oude spoorbrug over een brede rivier. Alle verkeer moet daaroverheen. Toen met de boot naar Bocas del Toro, een eilandengroep en de belangrijkste strandbestemming van Panama. Binnen en half uur bereiken wij het hoofdeiland Colon. De volgende ochtend maken wij een boottocht door de mooie eilandengroep en snorkelen bij het koraalrif waar we genieten van de kleuren en mooie vissen. Die middag voeren wij naar Bocatorito, waar de dolfijnen vlak naast onze boot speelden. Tot slot een bezoek aan een verlaten eiland, lekker zwemmen op Red Frog Bounty Beach, zogenoemd vanwege de rode kikkertjes met groene ogen, die je daar kunt vinden.
De volgende dag vroeg op voor de lange tocht terug naar San Jose want de reis zat er bijna op. Per boot via een mooie route langs lagunes en rivieren naar die spoorbrug en aan de overkant met de bus naar de luchthaven.
De beste tijd aan Pacific kant is van December tot April en aan de Caribische kant van September tot November. De regentijd is April en Mei. Er is een beperkt malariarisico.
Het was een onvergetelijke reis, avontuurlijk maar niet gevaarlijk. Voor een uitgebreid verslag, mail mij even en ik stuur het u door.
Henk Wesseling
