Deze reis was een beloning voor mijn dochter, die haar diploma diermanagement had gehaald en enkele maanden stage had gelopen in de dierentuin van Rabat, de hoofdstad van Marokko. Ik had de reis zelf samengesteld. Bij aankomst in Casablanca stond onze huurauto klaar en begaven wij ons naar de stad Casablanca, niet om er te blijven, want het is een grote havenstad zonder veel toeristische trekpleisters. Ons doel was een bezoek aan de moskee, gewijd aan Hassan II, de vorige koning. Het is de grootste moskee ter wereld. Hij staat op het strand en het interieur is werkelijk schitterend en imposant.
Na de lunch zochten wij in deze slecht bewegwijzerde miljoenenstad de route naar Marrakech. Om door Marokko te reizen moet je Frans spreken, maar als je de weg vraagt, wil men altijd geld. De enigen, van wie je zonder meer een goed antwoord krijgt, zijn de taxichauffeurs. Het lukte uiteindelijk uit de stad te komen en via een splinternieuwe, 200 kilometer lange snelweg gingen wij op weg naar Marrakech.
Marrakech is beslist de leukste stad van Marokko. De Kasbah is de op twee na grootste in de wereld (na Cairo en Istanbul). Het centrum is het grote plein Djema el Fna met veel eettentjes, slangenbezweerders, waterverkopers en verhalenvertellers. Je kunt er voor heel weinig geld prima eten en genieten van de drukte om je heen. Zoals in alle landen rond de Middellandse zee probeert iedereen je wat te verkopen, maar je wordt redelijk met rust gelaten, nee is nee
Je kunt 2 stadstours maken in een open bus (zonder dak) waar je op diverse plaatsen kunt in en uitstappen. De tour historique voert je door de oude stad, en de tour palmerai rijdt door de buitenwijken, met palmentuinen, kamelen, resorts en villa’s. Beiden zijn echte aanraders. Zet wel een hoed op, want de zond brandt.
Na 2 nachten Marrakech gingen wij op weg naar Beni Mellal. De stad ligt aan de voet van het hoge Atlasgebergte en is bekend om de majestueuze watervallen, les Cascades ‘dOuzoud, met 110 meter de hoogste van Marokko. Ook de 100 kilometer lange rit door het Atlasgebergte is meer dan de moeite waard.
De volgende dag reden wij via Khenifra naar Fez en op zoek naar ons hotel Menzeh Zalagh. Fez is een stad, waar je geen gids nodig hebt, hoewel iedereen zich aanbiedt. Door de ook grote Kasbah zijn 6 toeristische wandelroutes. Deze zijn in kleur aangegeven door achthoekige bordjes elke 20 meter. Als je die volgt kom je alle bezienswaardigheden tegen, met borden in het Frans en Engels met uitleg.
Een must in Fez is de Tannerie, de wijk waar leer wordt bewerkt en geverfd. Het stinkt er geweldig, maar je moet het gezien hebben. Ook in het centrum de beroemde moskee Mohammed V, de grote veroveraar uit de 17e eeuw.
Vanuit Fez hebben wij ook een bezoek gebracht aan het dichtbij gelegen Meknes, veel kleiner dan Fez, maar wel gezellig en overzichtelijk. Bezoek zeker de grote toegangspoort Bab el Mansour, met de schitterende blauwe mozaïeken
Het is vandaar een korte rit naar het witte, heilige stadje Moulay Idriss, genaamd naar de oprichter van Marokko uit de 8e eeuw. Direct tegenover Moulay Idriss ligt Volubilis, de ruines van de meest zuidelijke stad van het romeinse rijk. Er moeten zeker 20000 mensen hebben gewoond en er is veel bewaard gebleven.
Onze laatste bestemming was Rabat, de hoofdstad en de residentie van de koning, dus de schoonste en mooiste stad van Marokko. Wij hadden een kamer in het Golden Tulip hotel naast de toren van Hassan. Die toren is eigenlijk de ruïne van een moskee, die 800 jaar geleden werd gebouwd ter ere van koning Hassan I, maar die door een aardbeving nooit kon worden afgebouwd. Hier is ook het mausoleum van de grote koning Mohammed V.
De keuken in Marokko is niet erg gevarieerd, maar lekker. Er is een lichtgebonden, pittige soep met gehakt, die Harira heet en er zijn diverse soorten stoofschotels, de Tajine. Op Vrijdag is er Couscous.
Marokko bestaat echt niet alleen uit de stranden van Agadir. Het binnenland is mooi, onbedorven en gevarieerd. De bevolking is vriendelijk en behulpzaam en de koningsteden getuigen van een rijk verleden en een grootse architectuur
Als vrouw(en) alleen is het niet aan te raden door het land te reizen. Mannelijk gezelschap is essentieel.
Dit is een verkort verslag. Wilt u meer weten, bel mij dan even of stuur een e mail, dan stuur ik u het uitgebreide verslag toe
Groeten, Henk Wesseling
