Reisbureau Tilburg

De Verenigde Staten zijn oneindig groot, de wegen lang, maar zeker de moeite waard om grote afstanden over af te leggen en op die manier prachtige landschappen, natuurparken, ruïnes en lokale bevolkingen te leren kennen. We begaven we ons in onze huurauto direct naar ons hotel; Het Ceasar’s Palace.

We verlieten Las Vegas weer voor zonsopgang. De omstreken van Las Vegas is een relatief begrip,
maar zij is omgeven door prachtige natuur die met name gekenmerkt wordt door onderaardse krachten. We stonden voor zeven uur ‘s ochtends aan de oever van Lake Mead, een meer dat is ontstaan door de
plaatsing van de Hoover Dam. Daarna was het tijd voor een stevig ontbijt en een kop sterke koffie in zo’n typisch Amerikaans tentje. Door het tijdsverschil deed het enigszins vette ontbijt, met veel spek en gebakken aardappelen ons heel goed en konden we er weer tegenaan. We arriveerden bij het Grand hotel in Grand Canyon Village om elf uur in de ochtend en boekten meteen een helikoptervlucht voor 3 uur.

We verbleven aan de South Rim. Het was werkelijk overweldigend, vooral omdat rondom de Canyon veel sneeuw lag. Onderweg ontdekten we nog een paar verdwaalde herten in de witte poedersneeuw. Doordat er een uur tijdsverschil is tussen Nevada en Arizona misten we de vlucht! We maakten nog een prachtige wandeling langs de canyon bij zonsondergang. De volgende ochtend was 't wit en guur buiten. We reden over de besneeuwde wegen richting het oosten, richting de zonsopkomst, langs die grillige landschappen.

Via Kayenta reden we richting Monument Valley. Rond tien uur in de ochtend reden we het beschermde natuurreservaat binnen van Monument Valley. We waren de enigen en de lage bewolking, de sneeuw en de diepe rode kleur van het gesteente zorgden voor een bijzondere sfeer. We besloten via het Hopi-reservaat weer terug te rijden. Onderweg stopten we bij de Chelly Canyon, waar zich nog oude ruïnes bevonden (vanaf 350 n.c.) en waar de Hopi en Navajo indianen ombeurten de canyon bewonen.

Mummy Cave is met ruim 70 vertrekken het grootste complex van Canyon de Chelly. Dit complex
is tussen 300 en 1300 na Christus permanent bewoond geweest. Massacre Cave Overlook geeft de plek
aan waar in 1805 nc ruim 115 Navajo vrouwen en kinderen werden afgeslacht door de Spanjaarden. Het regende en sneeuwde toen we het Hopi reservaat inreden. Ik zocht naar een toilet en dus stopten we bij één van de weinige gebouwtjes die er langs de weg stonden. Helaas was het gesloten. Wel stond er een alleraardigste Hopi en hij vertelde ons dat er vandaag een ceremonie zou zijn in één van de dorpjes boven op de berg. Daar zouden we ook wel een restaurantje en een toilet kunnen vinden. We reden de berg op en kwamen uit in een klein dorpje met modderwegen en kleine traditionele huisjes, die zich vaak onder de grond bevonden. Via ‘het dak’ kon men dan met een ladder naar binnen.

We liepen verder het dorp in, waar een rituele regendans zou plaats vinden; prachtig, indianen met tooien, in échte indianenkledij. Terry nam een tiental foto’s, maar al snel kwam er een man op hem afgestormd en eiste van hem dat hij al zijn foto’s zou verwijderen. Hij keek angstvallig mee terwijl Terry zijn ‘illegale’ foto’s verwijderde. Gelukkig had Terry hem gedeeltelijk voor de gek kunnen houden en hielden we nog een aantal foto’s over. Uiteindelijk eindigden we die dag in Flagstaff, een bergdorpje niet ver van de Grand Canyon. Het was er koud en het begon er al snel vreselijk te sneeuwen. Het was niet voor niets een skidorpje.

De volgende dag na sneeuw te krabben, zaten we voor zeven uur alweer in de auto. Terug naar Las Vegas. Een heel groot gedeelte voer over de legendarische ‘route 66’. We sliepen nu in het Bellagio hotel, recht aan de ‘strip’. Die middag werd er gewandeld en gewinkeld, zoals ook de dag erop. Lange wandelingen door shoppingmalls en hotels om goede indrukken te krijgen. De laatste avond genoten we van een wervelende show van het Cirque de Soleil waarna we zijn gaan eten in het MGM hotel. Het Nobhill restaurant, dit deed werkelijk alle Amerikaanse maaltijden van de dagen ervoor vergeten. Hier regeert een Europese sterrenkok. We zagen alle grote hotels van binnen en buiten en het ene hotel was nog indrukwekkender dan het andere.

Kortom, Las Vegas zorgt voor een een aparte beleving en haar omstreken zijn gewoonweg overweldigend!
Je moet er wat kilometers voor maken - wij reden een kleine 2000km - maar dan heb je ook
net het gevoel of je weken bent weggeweest.