Reisbureau Vorden

Op deze heldere, zonnige septembermorgen zet ik voor de 3de keer voet op Botswaanse bodem. Ik haal diep adem en voel mij meteen weer thuis. Welke avonturen zal ik nu weer meemaken? Vol verwachting gaan we op weg. Zal het net zo zijn als toen, toen we ‘s ochtends nog maar net op weg waren en we iets waanzinnig ontroerends meemaakten?

Een leeuwin met een welpje van een dag of 5 in haar bek. Ze bracht het welpje van het ene bosje naar het andere, zo’n 400 meter verderop. Na even wachten kwam ze terug om, naar alle waarschijnlijkheid, het volgende welpje op te halen. We stonden direct langs haar looproute en zagen dit alles vlak voor onze neus gebeuren. Kippenvel…….wat onwaarschijnlijk mooi. Toen kwam ze met het volgende welpje langs. Je voelde je bijna een gluurder – dit was zo intiem. Heel even gunde ze ons een blik waardig, toen liep ze trots verder om ook dit welpje te verstoppen in de bosjes verderop. Dat we dit mochten zien…, dat we dit mochten meemaken….

Botswana, het pure natuurparadijs, het land van contrasten!! Uitgestrekte moerassen, watervlaktes, woestijnen en mopanebossen. We reizen door het Central Kalahari Wildreservaat, waar je overdag overweldigt wordt door de enorme weidsheid van het landschap en ’s avonds bij het kampvuur geraakt wordt door de prachtige sterrenhemel. In de verte, hoe ver zou het zijn… hoor ik een paar leeuwen tegen elkaar brullen en met het geblaf van een jakhals val ik in slaap.

We trekken verder door naar het Moremi Wildreservaat, wat in landschappelijk opzicht als een van de mooiste reservaten van Afrika beschouwt wordt. Ons tentenkamp wordt opgezet op een open plek in het bos naast een meer, waar zoals we duidelijk horen vele nijlpaarden hun domicilie hebben gekozen. De volgende morgen zien we duidelijke sporen van de nijlpaarden, die vlak naast ons tentje hebben staan grazen. Na de thee met biscuit stappen we in afwachting wat deze morgen ons weer brengt in de truck. We rijden langs de oevers van de Kwai-rivier. Het heeft het afgelopen jaar veel geregend in dit gebied en dat is nu nog duidelijk te zien aan de waterstand van de rivier.

Opeens zien we aan de overkant een leeuwin uit de struiken komen. Ze loopt op de rivier af om te drinken, denken wij. Maar nee hoor, heel voorzichtig gaat ze net als een huiskat, met haar voorpoot door het water, trekt nog een keer terug en dan weer. Wij houden onze adem in. Wat gaat er gebeuren….gaan we het echt zien?? En jawel, heel voorzichtig stapt de leeuwin de rivier in. De aanwezigheid van krokodillen trotserend. Haar amberkleurige ogen schieten alert heen en weer. Een paar meter voor ze bij de oever aan onze kant is, blijft ze ons in de gaten houden. Arrogant stapt ze het water uit, keurt ons nauwelijks een blik waardig, schudt zich uit en stapt richting de bosjes. We ademen weer uit! Dat je dit te zien krijgt is zo bijzonder, zo geweldig. Leeuwen hebben, behalve het water dat ze drinken, een hekel aan water.

Door naar de Chobe National Park. Deze gehele regio staat bekend om zijn enorme aantallen olifanten. Alleen al het gadeslaan van deze kuddes is iets geweldigs. Het gedrag onderling en ten opzichte van andere diersoorten is iets heel imponerends. Soms ook heel menselijk; eigenlijk staan wij als mens wat gedrag betreft vaak niet zo heel ver van de dierenwereld vandaan. Dat besef je hier maar al te goed. Zo ook op een avond aan de Chobe rivier.

We rijden op een uitgestrekte, drooggevallen vlakte en komen een grote kudde olifanten tegen met allemaal jonkies. De ondergaande zon kleurt ze oranje….betoverend! Opeens is de betovering verbroken, want een drietal olifanten keren zich om en beginnen te trompetteren en met hun oren te wapperen. Wat blijkt: een wrattenzwijntje loopt hun groepje voorbij. Hij verdwijnt uit het zich van de olifanten tussen de struiken en huppelt vrolijk onze richting op. De olifanten, die ergens nog gevaar voelen, beginnen allemaal te rennen. Grote oranje stofwolken teweeg brengend. Ze rennen zo’n 100 meter verder en maken dan een cirkel met de kleintjes beschermend in het midden. Zo blijven ze een aantal minuten roerloos staan en luisteren naar ultrageluiden. Als ze de kust veilig achten komen ze weer in beweging, hergroeperen zich en lopen richting waterkant. De grootste en sterkste voorop en de kleintjes er tussen in. Wat fascinerend om te zien. Wat een avontuur!!

Voor meer informatie, neem gerust contact met me op.