Cuba deel 1

Jean - Paul Roels on 15 July 2010

Deel dit:

Afgelopen zomer zijn we met het gezin op vakantie naar Cuba gegaan. De aanleiding hiervan was een gastspreker op het laatste internationale Travel Counsellors congres te Manchester. Reisjournalist Simon Calder van de Engelse Independent gaf ons na zijn voorstelling nog de gelegenheid om wat vragen te stellen. Een vraag was: “waar moeten we dit jaar zeker naar toe als vakantiebestemming?” het antwoord was: Cuba. De reden; dit land verandert in zo´n snel tempo en met de invloed van de USA op de rest van de wereld, staat dit land op het punt van grote veranderingen. Voor ons was de keuze dus snel gemaakt, echter we hadden de kinderen al min of meer een safari beloofd. Maar na het tonen van de beelden van de mooie auto´s en mooie stranden waren ook zij snel om. Het moest een rondreis worden om zo veel mogelijk te zien en omdat we graag zelfstandig rondreizen, kozen we voor een zogenaamde fly and drive. We besloten de eerste 2 nachten in Havana te blijven om de oude stad te verkennen, we sliepen in het oude koloniale hotel Inglaterra. Van buitenaf een schitterend gebouw, gelegen aan een mooi plein in het oude centrum van de stad. De lobby ademde nog steeds de sfeer uit van de jaren 50. Magnifiek, de kamers waren kolossaal en qua sfeer ook geheel in de stijl van het hotel. Dit betekent echter wel dat je als verwende reiziger niet te veel eisen moet stellen. Maar daar waren we op voorbereid. We waren immers in Cuba alwaar de tijd 60 jaar heeft stil gestaan. Bij het ontbijt de volgende ochtend viel ons onmiddellijk op waar Cuba mee kampt, een tekort aan diversiteit aan eten. Waar je in andere delen van de wereld een overvloed aan voedsel aantreft op de ontbijtbuffetten is het in Cuba zeer magertjes. Weinig keus, maar alles wat er lag was wel vers. Om zoveel mogelijk te zien van de stad besloten we om een paardenkoets te huren en ons door de oude stad te laten gidsen, dat was een prima keus want dit vervoermiddel past perfect in de omgeving. Ook was de rijwind lekker verkoelend en gaf de gids een uitgebreide uitleg over de diverse bezienswaardigheden, kortom een aanrader. Natuurlijk stopten we onderweg bij een winkel waar ze rum, sigaren en T-shirts verkopen. Daar werd ons ook het staatssysteem duidelijk. Alle winkels zijn immers staatseigendom, er zijn geen zelfstandige winkeliers. Op mijn opmerking dat het wel gek was dat een T-shirt 12 euro kostte en een fles rum maar 2 euro lachten zij. Ik wilde, zoals ik graag doe als ik op vakantie ben, eens lekker gaan afdingen. Maar de mevrouw was resoluut en zei “als jij een T-shirt wil dan is dat de prijs, die is vastgesteld en daar kan niets af.” De kinderen zagen de T-shirts graag en die fles rum van 2 euro zou ook wel opkomen dus de koop geschiedde in zogenaamde Peso Convertibles. Dit is een van de twee valuta’s die dit aparte land heeft. De lokale Peso kan enkel gebruikt worden voor de aankoop van simpele dagelijkse dingen zoals groente, fruit enz. De Peso Convertibles is een munt waar de toerist al zijn dingen mee koopt zoals eten in een restaurant, benzine, autohuur, hotel e.d. Maar tevens moet de Cubaan met deze munt zijn luxe producten kopen zoals: fietsbanden, elektronische apparaten, aanstekers, pennen, enz, enz. Zo zijn er eigenlijk dus 2 economieën in een land!

Als je weet dat de gemiddelde Cubaan tussen de 15 en de 25 euro per maand verdient en de prijzen van bovenstaande luxe producten minstens even duur zijn als bij ons kan je nagaan hoe duur dat T-shirt eigenlijk was! Die prijsstellingen zijn soms moeilijk te bevatten als toerist.

Natuurlijk wilden we ook een van de beroemde sigarenfabrieken zien in Havana. Maar aangezien het hier ook vakantieperiode is in augustus kwam daar helaas weinig van. Natuurlijk waren de staatsbedrijven die deze sigaren verkopen wel open, maar ik schrok van de prijs. Dozen sigaren van gemiddeld 200 tot 400 euro. Dat viel me als gelegenheidsroker wel tegen. Echter bij buitenkomst stond er een jongeman te wachten en vertelde me dat hij aan goedkopere maar wel echte sigaren kon komen.

Deel dit:

Terug Naar Boven