Pracht en praal in Tsjechië

18 May 2018

Tekst & fotografie: Harmke Kraak

Tsjechië is vooral bekend om hoofdstad Praag. Dat dit land nog zo veel meer te bieden heeft, is bijna verrassend. Het heeft een rijke geschiedenis vol barokkunst. We maakten kennis met de pracht en praal van Oost-Bohemen en bezochten koninklijke stallen.

Koninklijke paardenstallen
De reis begint in Praag, waar we na aankomst lunchen bij Labutí, een traditioneel Tsjechisch restaurant. Je zit er op een soort leren troon. Op de kaart onder meer goulash natuurlijk, maar ook Wiener schnitzel, dat óók een Tsjechische specialiteit blijkt te zijn. Het lunchadres bevindt zich vlak bij de Praagse burcht, het imposante paleizencomplex gebouwd op een heuvel. Het uitzicht is fenomenaal. Heel Praag ligt aan onze voeten. We gaan op weg naar het plaatsje Kladruby dat aan de Elbe-rivier ligt. Bossen doemen op als we Praag uitrijden. In Kladruby, een dorp honderd kilometer ten westen van Praag, is een befaamde paardenfokkerij. Het zijn niet zomaar paarden, ze hebben het predicaat koninklijk. National stud of Kladruby nad Labem is de volledige naam van de stallen. Ooit was Kladruby een houthakkersdorp. In 1500 betrok een adellijke familie er een chateau als zomerresidentie en in 1579 startte deze familie met het fokken van paarden. Het ras werd al snel beroemd en was meteen in trek in adellijke kringen. Ook keizer Frans-Josef en keizerin Sisi van het Weense hof haalden hun paarden hiervandaan. De zwarte en witte (eigenlijk zijn ze grijs) Kladruber hebben grote ogen, een zwanenhals en gebogen Romeinse neus. Ze zijn rustig en laten zich niet snel afleiden en dat maakt ze uitermate geschikt om koetsen te trekken. Deze robuuste raspaarden zijn verwant aan de rankere Lipizzaners, die laatste zijn vooral rijpaarden.

Witte toren in Hradec Králové
We vervolgen de route naar regionale hoofdstad Hradec Králové in de streek Oost-Bohemen, ten oosten van Praag. We logeren in een modern boetiekhotel in een historisch pand: Okresní dûm. Tegen zonsondergang nemen we een kijkje bij de Witte toren uit 1589. De toren van 72 meter hoog is gebouwd van witte steen, maar is door de tand des tijds geel gekleurd. Vanbinnen is de toren prachtig gerestaureerd met behoud van de oude details. Een gerenoveerde trap van 226 treden leidt naar de torenspits. Architect Chmelík maakte een glazen plafond onder de spits, zodat de balkenconstructie goed zichtbaar is. De architect won dan ook een prijs voor ‘beste moderne architectuur in een oud monument’. De renovatie dateert uit 2013-2015. Er hangt een gigantische gotische klok, die tijdens speciale ceremonies door vijf man wordt geluid, zo zwaar is hij. Op Youtube is een filmpje te vinden van deze ceremonie. De klok bevindt zich halverwege de toren, anders zou de toren topzwaar zijn geworden. Op het uurwerk op de buitenkant van de toren zijn de kleine en grote wijzer verwisseld. Met aflezen moet je de wijzers dus omdraaien. Vroeger was het uur belangrijker dan de minuten, is de verklaring. We lopen bovenin een rondje op de trans. Terwijl we uitkijken over de stad Hradec Králové met zijn bontgekleurde barokhuizen, gaat de zon langzaam onder.

Rozerood klooster in barokstijl
Vandaag bezoeken we het dorp Kuks, een voormalig kuuroord. Dit dorp met kleine wijngaard ligt aan de Elbe-rivier. Er worden van tijd tot tijd wijnfestivals gehouden. We steken de rivier over naar een groot complex op de heuvel, het is een voormalig hospitaal voor oud-soldaten dat inmiddels dienstdoet als museum. Barokke beelden sieren het bordes. Ze beelden de deugden en zonden uit. Het zijn replica’s. De originele beelden zijn binnen te zien in een van de zalen. We krijgen een rondleiding door het gebouw dat in 1743 werd geopend en lopen door een lange gang met goed bewaarde fresco’s. Bijzonder is dat de een-na-oudste apotheek van Tsjechië in dit hospitaal is gevestigd! Deze apotheek was van 1743 tot 1945 in gebruik. Het is een prachtige ruimte met een toonbank en kasten vol met potjes. Boven de ingang hangt de kop van een eenhoorn. Vroeger geloofde men dat het poeder van de hoorn van dit fabeldier geneeskrachtige eigenschappen bezat.

We gaan weer on the road. De volgende plaats die we aandoen, is Broumov waar een klooster uit begin achttiende eeuw staat. Het is gebouwd in een weelderige barokstijl met rozerode muren. Vooral de bibliotheek is prachtig, met wanden vol boeken over religie, historie, geografie... Onder het communistische regime in Tsjechië werd een deel van de boeken vernietigd, maar er zijn er zeker 200.000 over. Het oudste boek is van Thomas van Aquino en ligt achter glas. Het enorme werk werd gedrukt in 1457 en weegt 18 kilo. Ook de bijbehorende kloosterkerk is mooi; deze is gedecoreerd in een overdadige Italiaanse barokstijl, uitzonderlijk voor Midden-Europa.

Wonderlijke rotsformaties
En dan zetten we koers naar de plaats Adršpach, tegen de grens met Polen aan. Hier ligt het rotspark Adršpach. De ingang bevindt zich slechts een paar honderd meter van ons hotel Javor. Achter de entree van het park ligt een schitterend meer, omzoomd door bossen in bonte kleuren. Als we een van de wandelpaden volgen, stuiten we al snel op de eerste wonderlijke rotsformaties. Langwerpige steenformaties die dicht op elkaar staan en als pilaren omhoogsteken. Ik heb nog nooit zoiets gezien! Een paar miljoen jaar geleden was hier zee. De rotsen hebben surrealistische vormen en wie zijn fantasie gebruikt ziet er voorwerpen of dieren in. Zo staat er een bordje met Grandmother’s Easy Chair bij iets wat op een stenen fauteuil lijkt. Verderop is de Lioness head. Inderdaad is een leeuwenkop te herkennen in de stenen. We maken een rondgang door het park. De wandelroute voert langs zandstenen pilaren en hoge rotswanden. Het pad wordt smaller en meandert door een spleet tussen de rotsen. We beklimmen trappetjes naar een kleine en grote waterval en lopen de panoramaroute, die via smalle traptreden steil omhooggaat. Ook rotsklimmers bezoeken dit park. Klimmen is toegestaan voor wie een licentie heeft. Alleen mag je zelf geen haken in het gesteente slaan. Je gebruikt de haken die er zijn en de natuurlijke houvastpunten. Zelfs ’s avonds is dit park te betreden. Extra spannend, ook omdat er wolven zouden zijn! Hoe dan ook, het is heerlijk, deze hike. Een welkome work-out na alle cultuur.

Vestingstadje Josefov
Voor we terugkeren naar Praag staat het plaatsje Trutnov nog op het programma. Hier bekijken we de barokke Mariakerk. De binnenstad van Trutnov heeft een historisch plein met een fontein en diverse standbeelden. De huizen hebben er bonte kleuren. In de achttiende eeuw werd dit eens zo onbeduidende dorpje steenrijk door de textielindustrie. Op een moderner plein staan beelden van panters. Ze maakten deel uit van een tijdelijke expositie ter gelegenheid van de opening van een nieuw theater, maar de burgemeester vond de panters zo mooi dat ze mochten blijven. In de verte is het Reuzengebergte te zien, waar in de winter wordt geskied. De hoogste berg is de Snežka (ca. 1605 meter). Trutnov ligt op ongeveer een uur rijden van vestingstadje Josefov in Oost-Bohemen. Het stadje werd eind achttiende eeuw een fortificatie, omdat het op de grens lag met het Pruisische rijk. Er is een arsenaal; een opslagplaats voor wapentuig. Het is een ‘star fort’ vertelt de man die ons rondleidt in historisch kostuum. We lopen de vestingwallen op en dalen af naar de kazematten, de ondergrondse ruimtes met een geheim gangenstelsel. Bij kaarslicht lopen we door de gangen. De gids houdt ervan ons angst aan te jagen. Dus lopen we ook hele stukken zonder licht door de aardedonkere, steeds nauwer en lager wordende gangen... Het zonlicht verblindt ons als we eindelijk weer buiten staan. Vestingstadje Josefov − met zijn opvallende kerk − is overigens een geliefde filmlocatie. Onder meer de film The Zookeeper’s Wife (2017) werd er opgenomen.

Tips!

Deel dit:


Travel Counsellors helpt dagelijks tientallen mensen met het creëren van reiservaringen om nooit te vergeten. Welke bestemming u ook in gedachten heeft, uw Travel Counsellor denkt graag met u mee.
Vind uw Travel Counsellor
Terug Naar Boven