Roadtrip Oregon van Portland naar Pendleton

18 July 2018

Tekst & fotografie: Harmke Kraak

Hoe verrassend veelzijdig de Amerikaanse staat Oregon is, weet iedereen die dit seizoen tv-show Wie is de Mol? heeft gevolgd. Harmke trad in de voetsporen van de deelnemers en reisde van het hippe Portland naar de kleurige Painted Hills en cowboystad Pendleton.

Trendy stad Portland
We checken in bij het hotel in downtown Portland in het Southwest-district en maken direct een stadswandeling. Het Portland Art Museum, dat opvalt door de kleurige sculpturen bij de entree, is vlakbij. Via Alder Street met zijn food carts lopen we naar Powell’s, een van de grootste boekwinkels van Amerika. Deze beslaat een heel blok! We zijn dicht bij Burnside Street, de grens tussen South en North Portland. De Willamette-rivier verdeelt Portland in West en East. De vele bruggen over deze rivier leveren Portland de bijnaam Bridgetown op. Een van de markantste bruggen is Hawthorne Bridge. Daar voerden de WIDM-kandidaten een lastige opdracht uit. Met de auto rijden we van het centrum naar Pittock Mansion, hoog op een heuvel. Vanuit de weelderige tuin zien we de besneeuwde top van Mount Hood (3429 meter). Deze berg maakt Oregon tot all year round ski-bestemming. Zelfs hoogzomer kun je er skiën. Nog een bijnaam van Portland is City of Roses. We bezoeken Peninsula Park Rose Garden waar fonteinen spuiten en vijfduizend rozen bloeien. We zakken daarna af naar het trendy Southeast-district. Ooit was Southeast een industriegebied, nu is het hip & happening. Vooral in Hawthorne, Clinton en Division Street steekt de ene na de andere trendy bar, restaurant, boetiek, urban winery of bierbrouwerij de kop op. Ook vind je er geweldige food carts: goed eten voor een paar dollar. Tip: breng ook zeker een bezoek aan de Farmers Market in Portland die op verschillende plekken wordt gehouden. Wij ontbeten er met burrito’s en dronken er sterke koffie. Mijn favoriete koffie blijft echter die van Stumptown Coffee Roasters.

Boswandeling rond Trillium Lake
We verlaten Portland en gaan op weg naar Trillium Lake. We komen langs een plaatsje met de naam Boring... Dat is best ironisch, want boring vinden we Oregon nu juist allerminst! Zo verandert het landschap ongeveer elk halfuur tijdens de autorit. Nadat we eerst door eindeloze naaldbossen zijn gereden, passeren we nu het massief Silent Rock. Een bocht verder zien we Mount Hood weer majestueus opdoemen. We parkeren in de buurt van Trillium Lake en maken een wandeling rond dit blauwe meer, dat omringd is door bossen. Op een steiger staat een man te vissen. Tijdens de wandeling over de bospaden langs de oevers van het meer duikt de besneeuwde top van Mount Hood telkens onverwacht op. In ditzelfde bos moesten de WIDM-kandidaten op zoek naar kaartjes voor een helikoptertour. Na de wandeling zetten we koers naar de plaats Bend. Wéér verandert het landschap snel. De bossen en bergen maken plaats voor vlak grasland. Opnieuw doemt er nu een imposante besneeuwde bergtop op aan de horizon. Ditmaal is het Mount Jefferson. We zijn in Central Oregon, waar driehonderd dagen per jaar de zon schijnt. Al rijdend maakt het vlakke landschap nu plaats voor diepe dalen en platte, rechthoekige rotsformaties. Dan arriveren we in het historische plaatsje Bend. Het staat bekend als hét outdoor-centrum van Oregon. De omgeving biedt alle mogelijkheden voor hikes, watersport en rock climbing. Bend heeft mooie buitenwijken waar het aangenaam wonen is in vrijstaande Victoriaanse huizen tussen het groen. We eten downtown bij een pub genaamd Deschutes Brewery. Op het menu burgers en salades.

Kanotocht op Sparks Lake
Vanuit Bend maken we een dagtocht naar Fort Rock over een infinity road, een eindeloze weg die achter de horizon verdwijnt met links en rechts bossen. Reeën steken af en toe de weg over. We nemen de afslag naar Fort Rock. Bossen maken plaats voor geelbloeiende struikjes. Het is Rabbit Brush. We zijn in het gebied van de pioniers. Hier, in the middle of nowhere, stichtten ze in 1908 (voor Amerikaanse begrippen oud) een ‘dorpje’ met een paar losse huisjes, een kerkje en een school. Het is Fort Rock Homestead Village, tegenwoordig een openluchtmuseum. We betreden de losse huisjes, die nostalgisch zijn ingericht, en allemaal verschillend. De WIDM-deelnemers moesten uitvinden wie waar woonde. Fort Rock zelf is een rotsformatie, die we opgaan via een stenig pad. Terug in Bend hebben we een vroeg diner bij Mexicaan El Sancho. De eigenaar begon ooit met een food cart en die is uitgegroeid tot dit restaurant. Buiten op het terras drinken we margarita’s en eten we overheerlijke tacobroodjes. Het streven is nog voor zonsondergang bij Sparks Lake te zijn voor een kanotocht. Sparks Lake is de plek waar de laatste drie WIDM-kandidaten kwamen aanvaren. We slaan een bosweg in. Het begint al te schemeren als we bij het meer zijn. We krijgen een blauw zwemvest om en laden de knalrode kano’s van de trailer het water in. Twee aan twee stappen we in de kano’s. Sparks Lake is rimpelloos en betoverend mooi. De contouren van de bergen, vulkanen eigenlijk, zijn nog net zichtbaar. Dan valt de avond echt en is het aardedonker. Boven onze hoofden schittert echter een sterrenhemel. Midden op het meer stoppen we met peddelen om hiervan te genieten en van de stilte. We turen omhoog, hopend op vallende sterren om een wens te mogen doen....

Smith Rock en Painted Hills
We ontbijten in Bend bij Sparrow Bakery. De croissants met gepocheerd eitje en de koffie smaken er heerlijk. Vandaag staat Smith Rock State Park op het programma. Het is werkelijk een prachtig natuurgebied met bijna onwerkelijke rotsformaties: steile wanden en een gekartelde top. Deze roodachtige rotsformaties zijn de birthplace van rock climbing in Amerika. Het vulkanische gesteente is relatief zacht. De stenen vertonen afhankelijk van de lichtval alle kleuren van de regenboog, vooral bij zonsondergang moet het hier magisch zijn. We beklimmen de rotsen via de Misery Ridge Trail. Het pad zigzagt steil omhoog. De klim is af en toe behoorlijk inspannend in de zinderende hitte, maar de vergezichten worden almaar mooier. Vanaf het hoogste punt hebben we geweldig uitzicht op de verschillende bergtoppen op de achtergrond, waaronder Mount Jefferson, Broken Top en Mount Bachelor. Kieron, onze gids, wijst ze een voor een aan. Dan dalen we af. Naar beneden gaat het lekker snel. Eenmaal op de begane grond sta ik er alsnog versteld van hoe hoog we zijn geklommen. Halverwege zagen we de echte bergbeklimmers aan het werk. Ook free climbers wagen zich hier weleens aan een klim. Zonder enige bescherming klauteren ze langs de loodrechte wand omhoog... De volgende attractie die we bezoeken zijn de Painted Hills. Net als Smith Rock en Mount Hood worden ze gerekend tot de zeven wonderen van Oregon. Het zijn gestreepte heuvels in rood, geel, goud.... De kleuren representeren verschillende geologische tijdperken van miljoenen jaren oud.  Wij wandelen tussen de heuvels en blijven ons verbazen over de kleurenpracht. Dan is het tijd om door te gaan. Rijdend over de Oregon Scenic Byway maken we time-lapse-filmpjes vanaf het dashboard. In het donker arriveren we in het plaatsje John Day voor de overnachting.

Rodeo in Pendleton
We zijn weer on the road en zetten koers naar Pendleton. We bevinden ons in Eastern Oregon en rijden letterlijk door the middle of nowhere. We meanderen door een glooiend geel graslandschap met slechts sporadisch een huis. Er is amper ander verkeer, behalve een eenzame motorrijder. En opeens is daar de stad Pendleton met al zijn bedrijvigheid! De hele stad en omstreken loopt dit weekend uit voor de Pendleton Round-Up. Deze rodeo vindt plaats in een stadion, met daaromheen een markt van native Americans.

We nemen net op tijd plaats op de tribune. Om niet uit de toon te vallen dragen we een cowboyhoed, blouse en boots. Een cowboy te paard rijdt rondjes met de Amerikaanse vlag, terwijl het volkslied klinkt. Amazones in cowgirl-outfits stuiven op hun paarden rond en zwepen het publiek op. Dan kan de show echt beginnen. Het eerste onderdeel is meteen zeer spectaculair. Het is de bareback. Cowboys komen op een steigerend paard zonder zadel de arena in. Al stuiterend proberen zo lang mogelijk hun evenwicht te bewaren. “It’s wild, it’s west, it’s crazy,” ratelt de spreekstalmeester. Later op de dag is er bull riding en dat vergt pas echt moed. De deelnemers moeten zo lang mogelijk op de rug van een wilde stier blijven zitten. Ook ’s avonds is het gezellig in Pendleton. De pinot noir vloeit rijkelijk en iedereen is vrolijk. De volgende dag schuiven we aan bij het cowboyontbijt dat elke woensdag en zaterdag in de openlucht wordt gehouden. Aan lange tafels eten we warme pancakes. Ook nemen we deel aan een Underground Tour in een kelder met levensechte poppen, het is een voormalig Aziatisch bordeel annex gokhal. Het is de plek waar zich een uitermate griezelig WIDM-spel afspeelde.

Strand van Oregon
We verlaten cowboystad Pendleton en rijden langs de Columbia River terug naar Portland. De rivier markeert de grens tussen Oregon en de staat Washington. In de omgeving van Portland bezoeken we wijngoed Ponzi in Willamette Valley. Deze glooiende vallei is bekend om de pinot noir van topkwaliteit. We proeven verschillende wijnen bij Ponzi, waaronder de pinot noirs. In Portland checken we in bij het Ace Hotel, een hip hotel in het historische Pearl District. De volgende dag maken we nog een uitstapje naar de westkust. De rit gaat door onafzienbaar naaldwoud met hoge stammen. We stoppen ergens langs de kant van de weg om uit een kraantje helder en schoon bergwater te tappen. En dan bereiken we het strand van Cannon Beach. Hier werden de deelnemers aan WIDM verrast met vuurwerk. In de oceaan staan enkele wonderlijke ronde rotsen. Een ervan wordt Haystack genoemd, omdat hij de vorm heeft van een hooiberg. Vanaf het strand proberen we met een verrekijker de vogels op de Haystack Rock te spotten, het zijn tufted puffins: kuifpapegaaiduikers. Tevens dwalen we rond door Cannon Beach Town met zijn leuke boetiekjes, galeries en glasblaasateliers. De laatste avond in Portland dineren we bij restaurant Clyde Common naast het Ace Hotel. De keuken is verfijnd. Het is de best denkbare afsluiting van een geweldige rondreis. Na de avonturen in de Oregon Outback geniet ik van de City Vibes. Het voelt goed terug te zijn in Portland.

Tip

Street Art in Portland
Opvallend in Portland zijn de vele muurschilderingen in de stad. Die zijn te danken aan Forest For The Trees. Deze non-profitorganisatie, die werd opgericht in 2013, zet zich in om moderne kunst toegankelijk te maken voor een breed publiek. Op uitnodiging hebben lokale en internationale kunstenaars Portland verrijkt met kleurrijke kunstwerken en muurschilderingen en er komen nog steeds nieuwe kunstwerken bij.

Ook naar Oregon? Je persoonlijke Travel Counsellor regelt de complete reis.

Deel dit:


Travel Counsellors helpt dagelijks tientallen mensen met het creëren van reiservaringen om nooit te vergeten. Welke bestemming u ook in gedachten heeft, uw Travel Counsellor denkt graag met u mee.
Vind uw Travel Counsellor
Terug Naar Boven