Konichiwa Japan!!

Ruth Vogel on 15 July 2018

Deel dit:

Iedereen heeft een bucketlistbestemming……toch? Wat boven aan mijn bucketlist stond was Japan. Het moest er maar eens van komen en we besloten juli 2018 voor 2 weken die kant op te gaan. Het is een land van uitersten, interessante geschiedenis en vooruitstrevend in het heden. Tempels en Zen-tuinen liggen naast en tussen de wolkenkrabbers. Heel vreemd maar tegelijk ook zo herkenbaar. Ik was ook heel benieuwd naar de Japanners zelf, zijn ze echt zo bescheiden als dat ze overkomen? Tijdens een avondje zappen kwam ik uit bij de spelshow Takeshi’s Castle en vroeg me dat heel sterk af. Ik ben erachter Japanners zijn heel bescheiden, maar ook zo ontzettend aardig en vriendelijk. Ook al spreken ze matig tot geen Engels. En georganiseerd, iedereen staat netjes in de wachtrij bij de metro, wacht geduldig op de beurt, kruipen nergens voor en zijn niet luidruchtig of onbeschoft. Perfect geharkte voortuintjes en alles in vakjes ingedeeld, zelfs het eten op je bord. Ik begreep ineens de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo, zij bedankt elke dag haar spullen voor gebruik. Oogrol bij ons, de logica zelve daar. Wat me ook opviel is de simpele elegantie van de Japanse vrouw, staan kaarsrecht op en top verzorgd en less is more.

We vlogen van Amsterdam via Frankfurt naar Osaka met Lufthansa. Er werd gereisd met een groep, maar we hadden veel tijd voor individuele invulling. Doordat wij een strakke dagplanning hadden gemaakt zagen wij onze groepsgenoten eigenlijk alleen in de trein als we van A naar B reisden. Een leuke gevarieerde groep van verschillende leeftijden met ervaren reizigers waarmee je altijd wel een leuk gesprek had. We verplaatsten ons met de Shinkansen, oftewel de bullettrain. Met 250 tot 300 km per uur raasde je door het landschap. Treinen in Japan is zeer comfortabel, efficient en duidelijk.

Onze eerste bestemming was Hiroshima. Zeer indrukwekkend, je wordt er stil van en je moet er zeker zijn geweest als je Japan bezoekt. Ook de tempels bij Myajima zijn een bezoek waard.

De volgende bestemming was de oude keizerlijke hoofdstad Kyoto. Hier heb je een mooie mix van het oude traditionele Japan met het heden. Sta je nog in de hypermoderne nieuwe stationshal, ( echt een 10 voor de architect, wat een gaaf gebouw) 15 minuten later sta je in de oude wijk Gion. Hier vind je traditionele houten huizen met lampionnen aan de gevels en wordt ook wel de geishawijk genoemd. Tijdens ons verblijf hebben we daar gedineerd met een Maiko, dit is een leerling-geisha. Zeer bijzonder, ze heeft voor ons opgetreden en je kon haar vragen stellen. Ze was zo fascinerend, ik bleef naar haar kijken. Wij stelden en niet standaard vraag over de muziek waarop ze danste en kon het wel waarderen volgens mij. Ze sprak zelf geen Engels maar er was een vertaler bij. Het eten was uit de kunst. Dit was trouwens de hele reis het geval. Het enige waar ik me niet aan heb gewaagd is Fugu, dit is een giftige kogelvis en is een ware delicatesse. Japanse koks moeten jaren in opleiding om de vis te kunnen bereiden, en als deze niet goed is bereid overleef je het niet. Laat maar zitten, dat risico durfde ik niet aan! In Kyoto en omgeving vind je verschillende Samoeraikastelen die zeker een bezoek waard zijn, waaronder het Witte Reiger Kasteel. Vanuit Kyoto zijn we ook naar Nikko en een dag naar Osaka gereisd, de 2e stad van Japan. Hier is alles tegendraads en rebels, een meer Westerse wereld. Iedereen loopt rechts in plaats van links, steken gewoon de straat over, zijn wat mondiger en hebben een wat ruiger voorkomen. In vergelijking met andere plaatsen alles behalve bescheiden. Meer de wereld die wij kennen. Het is er chaotisch en druk met schreeuwende magna billboards en een hoop kabaal. In 2025 wordt de Expo wereldtentoonstelling in Osaka gehouden.

Vanuit Kyoto vertrokken we richting de Japanse Alpen voor een nacht in een Minshuku. Dit is de Japanse versie van een herberg en hier sliepen we op Tatamimatten. Deze zijn gemaakt van Igusa-gras en dacht hier nooit op te kunnen te slapen, maar dat viel 100% mee. Van mooie bergen gingen we naar serene bossen met mooie watervallen in een wandeling. Een hele leuke afwisseling tijdens onze reis. Het enige wat je hoorde was het kabbelende beekje naast je kamer.

De laatste stop van onze reis was Tokyo. Hoog op mijn stedenbucketlist en was vooral heel erg benieuwd naar echte typische Japanse dingetjes. Neem bijvoorbeeld maidcafe’s, het spel flip the table in speelhallen, ( hier kunnen mensen hun agressie op los laten) karaokebars, extreme fashion in Harajuku, games en tech in Akihabara, egelcafe’s en de Shibuya Crossing. ( het drukste kruispunt van de wereld) Ik doe op reis graag dingen die net een beetje anders zijn die anderen niet doen of iets met adrenaline. Zo kwam ik erachter dat je in Tokyo kon Mariokarten met een internationaal rijbewijs. Ik was vroeger verslaafd aan het spel, dus dat moest gedaan worden. Verkleed als Yoshi en Mario stapten we in de kart en gingen onder begeleiding van een gids al vrij snel vol gas door de straten van Tokyo. Op sommige punten tikte mijn kart de 80 km per uur aan. Toen ik over de Shibuya Crossing vloog moest ik mezelf ff knijpen, dit was zo gaaf! En dit is een hele leuke manier om de stad te zien en te verkennen. Na het karten gingen we op zoek naar een maidcafe, een hele aparte ervaring. We liepen door een deur met een grote roze strik erboven en de geur van bubblegum kwam al meteen op ons af. Na de menukaart te hebben bestudeerd bestelden we ons eten. Dit zijn ware kunstwerken, knalblauwe milkshakes, stoofvlees in de vorm van een hond en Pikachu of Hello Kitty rijst. Te zonde om op te eten eigenlijk en het was ook nog erg lekker! We konden kiezen of we met een maid op de foto wilden of dat we een spelletje speelden. Het was krokodil met kiespijn dus besloot voor een foto te gaan. Ik kreeg een boek in mijn handen waar foto’s in stonden van de meiden die op dat moment aan het werk waren en mocht er eentje uitkiezen. Ik voelde me zo raar op dat moment, echt iets waar wij andere gedachten bij krijgen maar daar is het heel normaal. Er liep een heel opvallend meisje rond met knalroze haar, die was wel fotogeniek vond ik. Het is een leuke foto geworden. Daarna kregen we een K3-achtig optreden, wat eigenlijk ontzettend op mijn lachspieren werkte. Irritante hoge stemmetjes, kinderlijke dansjes en volwassen kerels die helemaal hierin meegingen en nog net niet op de knieen voor het podium vielen.

Ik hou van dit land en ga er zeker nog terug komen!!!

Deel dit:

Terug Naar Boven