Manlief blogt: "Help, ik ben getrouwd met een Travel Counsellor!"

Vivianne Bongers - Duchateau on 18 December 2018

Deel dit:

Blog Vivianne (functioneringsverslag Laurent Bongers),

Na een goed initiatief van Colin Brown, partner van Lizzie Adamson-Brown (Travel Counsellor), leek het mij ook een goed idee om mijn functioneren bij Travel Counsellors na 12 jaar te evalueren.

Hoe het begon? Vivianne en ik woonde in Kameroen waar ik werkte voor een houthandel in gecertificeerd tropisch hout. Ik maakte lange dagen en was ook wel vaker op pad in het bos of langs de zagerijen. In de spaarzame vrije tijd die we gezamenlijk hadden, maakte we de mooiste (levens)ervaringen mee in dit fantastische land en we sloten die periode af met een mooie reis door het noorden van het land. Het reisbureau waar Vivianne werkte was ongeveer een jaar eerder dicht gegaan, en voor vertrek waren we nog snel even getrouwd. (Ook een heel aparte ervaring!) Vief had haar passie voor reizen niet verloren en ging in Kameroen snel op zoek naar een reisorganisatie waar ze mogelijk zou kunnen werken. Weinig succesvol was dat avontuur, tot ze hoorde dat een collegaatje was begonnen als zelfstandig reisadviseur bij Travel Counsellors in Nederland. Dat was het begin…

In Kameroen kreeg ze zelfs al aanvragen om reizen uit te zoeken, want haar trouwste klanten waren haar niet het oog verloren. Het internet in Kameroen is verre van ideaal … iets waarvan ik later zou merken dat dit een dominante rode draad zou vormen in ons leven als zelfstandig reisadviseur. Want gelukkig stelde Vief me daar vrij snel van op de hoogte … ik maakte ook deel uit van het team! Een functieomschrijving zou snel volgen als we weer in Nederland zouden zijn. Daar zou de zaak echt worden opgezet, en nog geen twee weken na thuiskomst was de inkt nog nat van de getekende overeenkomst met ‘headoffice’ in Den Haag.

Ik geloof dat mijn eerste echte functie bij Travel Counsellors die van kerstkaartbezorger was. De lijsten waren snel uitgedraaid, handgeschreven kaartjes in de envelopjes en om postzegels te sparen ben ik al die kerstkaartjes op de fiets gaan rondbrengen in Maastricht. De eerste euro’s waren bespaard en de klanten wisten dat Vief weer ‘back in business’ was. Het tweede jaar heb ik het proces kunnen optimaliseren door de adressen via excellijsten automatisch op stickers te printen. Ook nu heb ik nog maar enkele kaarten zelf rondgebracht, want er was immers meer budget voor postzegels. Een duidelijk teken dat de zaak echt aan groeien was.

Niet zo lang daarna mocht ik ook de eerste tickets gaan rondbrengen. Eerst simpele tickets in afgesloten enveloppen afleveren bij klanten of in brievenbus. Maar toen Vief een keer een fikse griep had, kon ik mijn kans grijpen. Ik stond erop dat ik de tickets persoonlijk bij de klant zou afleveren en dat ook ik de toelichting zou geven. Na een korte briefing en geel gearceerde passages ging ik op pad. De klant liet me binnen en aan tafel deed ik precies zoals het mij was geïnstrueerd door de zelfstandig reisadviseur. Op professionele wijze wees ik de klant op enkele kritieke passages in de tickets en vouchers. Pfffieuww dat ging goed volgens mij … In mijn verkapte onzekerheid zei ik wel dat het verstandig was om de boel nog eens goed door te lezen en bij vragen of onduidelijkheden toch echt contact op te nemen met Vief. Na nog een gezellige praatje keerde ik weer om naar huis. Wat bleek, ik was een succes!. Normaal deed Vief dit soort klusjes in anderhalf a twee uur, en ik had het in een halfuurtje (max !) gedaan.

Met de komst van Tim en Lieke veranderde er wat in mijn functieprofiel. De competenties accuraat, stressbestendig en behulpzaam werden uitgebreid met zorgzaam en verantwoordelijk. De werkzaamheden die ik tot dan toe had verricht binnen TC vielen weg tegen mijn nieuwe fulltime betrekking als hoofd van de “in company” kinderopvang. Deze strategische zet binnen het bedrijf werpt tot op de dag van vandaag nog steeds zijn vruchten af. De normale BSO kan hier bij lange niet aan tippen, want de opvang die ik run is 24/7 open en biedt zelfs mogelijkheden voor ad hoc opvang tijdens privé vakanties of uitjes. Buiten kantooruren vul ik de tijd meestal met wat zachtere HRM- en coachingsklusjes. Het echte werk zal wel weer komen als de kinderen wat groter worden.

Zoals ik al zei, is het internet de meest belangrijk asset in het leven van een Travel Counsellor. En hier moet ik dan ook bekennen dat dit buiten mijn expertise ligt. Door verhuizingen, aan kabels knabbelende huisdieren, veranderde systemen en foutieve administratie bij de providers heb ik ontdekt dat ik hierin de afgelopen jaren weinig tot niets heb kunnen betekenen. Gelukkig bestaan er ook sympathisanten die zich belangeloos hiervoor inzetten.

De secundaire arbeidsvoorwaarden zijn eigenlijk best wel ok, afgezien van het feit dat de zaak altijd open is. Er zijn toch wel momenten die er voor zorgen dat je met passie en loyaliteit blijft werken. Het kan immers altijd voorkomen dat er een klant aan de andere kant van de wereld niet doorheeft dat het in Nederland nacht is, als het niet meteen lukt om in te checken. Het hele gezin plukt de vruchten mee van het gezamenlijke leven als Travel Counsellor. Samen maken we onvergetelijke ervaringen mee en genieten ervan als we op reis zijn, de passie is besmettelijk en vaccinaties ertegen bestaan niet. Gelukkig zijn er bij de conferenties steeds meer partners aanwezig. Mijn werkzaamheden bestaan dan meestal uit wat kleine hand- en spandiensten als ‘personal assistant’ door tasjes vast te houden, drinken te halen, nominaties en prijzen naar de kamer te slepen. Meestal hou ik dan nog wat tijd over om met andere partners te kletsen en merk al snel dat dit een groep is waarin ik me thuis voel en ervaringen kan uitwisselen of kan sparren met mijn collega’s.

Toen Vief me vroeg of ik ook een blog kon schrijven, wist ik dat dit mijn kans was om mijn waardering voor het werk bij Travel Counsellors en mijn eigen functioneren te mogen evalueren om het met jullie te delen. Ik ga er dan ook vanuit dat de resultaten en de diversiteit van mijn werkzaamheden aanleiding mogen zijn om mijn aanstelling te verlengen.

Oh ja, naast deze baan heb ik sinds twaalf jaar een nevenfunctie aanvaard bij Rijkswaterstaat. Hopelijk staat dat onze samenwerking niet in de weg. Met vriendelijke groet, Laurent Bongers

Deel dit:

Terug Naar Boven