In de zomer van 2010 maakten wij eindelijk onze verlate honeymoon naar Hawaï. Een bestemming waar ik al zo lang van droomde, dat ik bijna bang was dat het in het echt zou tegenvallen. Dat gebeurde dus niet. Integendeel: Hawaï was precies dat filmdecor van palmbomen, blauwgroene zee en ruige natuur, maar dan met échte geuren, échte geluiden en dat zachte, warme briesje op je huid.

We bezochten drie eilanden: Oahu, Maui en Kauai. Op ieder eiland hadden we een eigen huisje of appartement en een huurauto. Dat gaf zóveel vrijheid. Geen vast programma, maar gewoon wakker worden, de lucht bekijken en dan beslissen: stranddag, waterval, roadtrip of een combinatie van alles.

Op Oahu kwamen we voor het eerst aan. Je voelt hier meteen de mix van stad en tropisch eiland. Waikiki is levendig, met hoge hotels, surfers die al vroeg in de golven liggen en ’s avonds lichtjes, muziek en restaurants. Fijn om even in te landen, maar het mooiste vond ik juist de uitstapjes buiten de drukte.

Met de auto reden we de North Shore op, waar de sfeer veel relaxter is. Onderweg stopten we bij kleine baaitjes en foodtrucks met verse garnalen en ananas. Het water was zó helder dat je vanaf de kant al vissen zag zwemmen. Ook hebben we een hike gedaan naar een uitzichtpunt, zo’n wandeling waar je langzaam omhoog slingert en steeds meer van de kustlijn ziet. Bovenaan had je dat typische Hawaï-beeld: groene bergen, blauwe oceaan en een paar surfers die vanaf die hoogte net kleine stipjes leken.

Maui voelde meteen wat rustiger en romantischer. Het is zo’n eiland waar je de dagen makkelijk vult met alleen al rondrijden en overal willen stoppen. Een van de hoogtepunten was de beroemde Road to Hana: een kronkelige weg vol haarspeldbochten, watervallen, uitzichtpunten en kleine strandjes. We deden het op ons gemak, met veel pauzes. Soms parkeerde je bijna langs de weg en liep je een kort paadje in het groen in, om ineens bij een waterval of een verborgen poeltje uit te komen.

Ook de zonsopgangen en zonsondergangen op Maui waren onvergetelijk. Die momenten waarop de lucht langzaam oranje, roze en paars kleurt, terwijl de zon in de oceaan zakt en je alleen het ruisen van de golven hoort. Het voelt dan echt even alsof de wereld heel ver weg is. ’s Avonds kookten we vaak zelf in ons appartement, ramen open, een simpel gerecht en een glas wijn erbij. Dat huiselijke gevoel op zo’n tropische plek vond ik misschien nog wel het allerfijnst.

Kauai was voor mij het meest ruige en groene eiland, alsof je in een tropische filmset rondloopt. Het is minder ontwikkeld en daardoor juist heel puur. We reden langs diepe valleien en steile kliffen, met uitzicht dat bijna onwerkelijk mooi is. De Napali Coast, met zijn dramatische kustlijn, maakte echt indruk: hoge groene rotswanden die bijna loodrecht in zee lijken te verdwijnen.

We hebben op Kauai verschillende wandelingen gemaakt, langs rotsachtige paden en door weelderig groen, met overal bloemen en vogelgeluiden. En dan ineens sta je weer aan een rustig strand, waar maar een paar andere mensen liggen. Soms lagen we gewoon op ons handdoekje, luisterden naar de zee en dachten: “We zijn hier echt.” Dat gevoel van dankbaarheid heb ik op Kauai misschien wel het sterkst gevoeld.

Wat deze reis zo bijzonder maakte, was de combinatie van vrijheid en intens samen zijn. Overdag eropuit met onze huurauto, zelf bepalen waar we wilden stoppen, welke strandjes we wilden proberen en welke weggetjes we insloegen. ’s Avonds terug naar ons eigen huisje of appartement, zonder hotelroutine of schema.

Hawaï was voor ons de perfecte mix van avontuurlijke dagtrips en rustige momenten samen: snorkelen in helder water, slingerwegen rijden langs de kust, groene bergen en kliffen bewonderen, en dan eindigen met een zonsondergang die iedere keer weer anders was, maar altijd magisch. Een echte droombestemming!