Pals - camping vakantie 2011
Aan de Spaanse kust
Later dit jaar ging ik samen met mijn man naar een camping in de buurt van Pals, aan de Costa Brava. Geen hotel dit keer, maar een stacaravan die al snel ons eigen kleine zomerhuisje werd. Ik vond het heerlijk: wakker worden met het geluid van vogels, het zachte geroezemoes van de camping en het gevoel dat de dag nog helemaal open ligt.
We hadden een huurauto, wat echt goud waard is in deze regio. Overdag trokken we eropuit om de omgeving te verkennen. De Costa Brava zit vol met kleine, schilderachtige baaitjes, en wij maakten er bijna een sport van om steeds weer een nieuw strandje te ontdekken. Soms was het een breed zandstrand met gezellige drukte en een paar strandtentjes, soms juist een kleiner, verscholen baaitje tussen de rotsen, waar je via een trap naar beneden liep en beloond werd met helder water en uitzicht op vissersbootjes in de verte.


Het weer was precies zoals je het hoopt aan de Spaanse kust: zonnig, warm, maar meestal met een fijn briesje. Ideaal om ’s ochtends actief te zijn en ’s middags gewoon ergens neer te strijken met je voeten in het zand. Tussendoor natuurlijk een koffie of een koel drankje op een terras, met dat typische geluid van rinkelende kopjes, pratende mensen en ergens op de achtergrond Spaanse muziek.
Wat deze reis extra bijzonder maakte, waren de oude stadjes in de omgeving. Pals zelf, met zijn geplaveide straatjes, stenen huizen en uitzicht over het landschap, voelde bijna alsof je terug in de tijd stapte. We slenterden hand in hand door smalle steegjes, keken naar kleine balkonnetjes vol bloemen en vonden iedere keer weer een pleintje met een paar tafeltjes in de schaduw. Perfect voor een glas wijn of een vroege tapas.
En dan het eten. In Spanje voelt het bijna alsof ieder simpel gerecht speciaal is. Verse vis, knapperig brood met tomaat, olijven, paella, kleine schaaltjes om te delen. Sommige avonden kookten we iets eenvoudigs in onze stacaravan, met de ramen open en de avondlucht naar binnen. Andere keren zochten we een restaurantje uit, ergens in een knus straatje of aan zee, en genoten we van lange diners waarbij we de tijd compleet vergaten.