Mijn studiereis naar Tanzania & Zanzibar

Een reis van vroege ochtenden en lange dagen
Als deze reis één thema had, dan was het wel vroeg opstaan. De wekkers rond vijf uur ’s ochtends waren geen uitzondering, eerder de norm. Ontbijt in het halfdonker, snel een koffie, soms alleen wat fruit en dan op pad. Het programma zat strak in elkaar. We hebben enorm veel gezien in korte tijd. Meerdere nationale parken, verschillende lodges en camps, Zanzibar én de Serengeti. Als ik terugreken, denk ik dat we – los van de nachtrust – hooguit een uur of vijf échte vrije tijd hebben gehad. Een studiereis is geen vakantie; het is proppen, ervaren, noteren, voelen en vergelijken. Maar juist daardoor kan ik jou straks veel beter adviseren.

Stone Town & Zanzibar: historie, geuren en duurzaamheid
Zanzibar was onze zachte landing in Afrika. In Stone Town dwaalden we door een wirwar van smalle straatjes, langs oude houten deuren met houtsnijwerk, levendige markten en overblijfselen van een beladen geschiedenis. We bezochten onder andere het oude fort, de voormalige slavenmarkt en Christ Church Cathedral,  de Darajani Bazaar, met zijn kleurrijke groente-, specerijen-, vlees- en visafdeling en vanaf het dakterras van het Maru Maru Hotel genoten we van een lunch met uitzicht over de daken van de stad. Ook liepen we langs het geboortehuis van Freddie Mercury, een grappig besef dat zijn roots hier liggen. Één van de meest indrukwekkende momenten op Zanzibar was ons bezoek aan een lokaal schooltje. Het hotel werkt samen met de school om kinderen onderwijs en voorlichting te geven over duurzaamheid. In een land waar plasticafval een groot probleem is, maken dit soort initiatieven echt verschil. We mochten even meekijken in de klas en plantten samen met de kinderen een jackfruitboompje. Een klein symbool, maar het voelde groots. Een zaadje voor de toekomst, letterlijk en figuurlijk. En ja, er was ook ruimte voor de mooie kant van het eilandleven: een sunset dhow cruise op zee, met een warme avondbries, ondergaande zon en gezelligheid aan boord.

Serengeti: slapen in een omgebouwde Land Rover Defender
Waar de reis echt een wending kreeg, was bij onze vlucht naar de Serengeti. Na een korte omweg via Arusha vanwege een technisch probleem (en een knoop in mijn maag die ik zelden in een vliegtuig voel), landden we op de kleine airstrip van Seronera. Denk aan de beelden uit “Wie is de Mol”: een strook gras en gravel, jeeps die klaarstaan, en zodra je uitstapt, begint de safari. Onze accommodatie was een bestemming op zich: het Bush Rover Migration Camp bij de Mara River. Hier slaap je in een volledig omgebouwde Land Rover Defender die dienstdoet als luxe tent-suite. Het kamp reist drie keer per jaar mee met de grote trek van de gnoes en zebra’s. ’s Ochtends werd ik wakker met een zonsopkomst vanaf mijn balkonnetje, de Mara River in de verte hoorbaar en zichtbaar. Het gevoel dat je midden in een natuurdocumentaire bent beland.

Game drives, migratie en eindeloze vlaktes
Het grote voordeel van in de Serengeti slapen: zodra je de jeep instapt, zit je meteen tussen het wild. We maakten lange game drives, soms vijf uur achter elkaar, soms vier, in de vroege ochtend en later op de dag. We zagen enorme kuddes gnoes en zebra’s, olifanten, buffels en giraffen, leeuwinnen met hun jongen. Één van de meest magische momenten was het zien van de migratie bij zonsopkomst. Terwijl de lucht langzaam kleurde, trok een enorme lijn gnoes door de vlakte. Het geluid, het stof, de beweging: kippenvel. We hielden de Mara River scherp in de gaten in de hoop een grote “crossing” te zien. Die massale, iconische oversteek bleef helaas uit tijdens ons verblijf, maar we zagen wel kleinere groepen het water trotseren. Zelfs dat is al indrukwekkend om in het echt mee te maken. Hoewel we heel veel wild zagen, lieten sommige dieren zich niet zien. De cheeta, het luipaard en de neushoorn bleven voor ons onvindbaar. En dat is precies de charme én eerlijkheid van safari. Er is geen garantie, alleen kans.

Pech onderweg, maar altijd een oplossing
Safari is avontuur. En avontuur gaat soms hand in hand met ongemak. Zo hadden we onderweg in de Serengeti pech met beide jeeps: de een lekte koelvloeistof, bij de ander was een bout losgeschoten. Midden in the middle of nowhere is dat nét even spannender dan thuis langs de A15. Gelukkig bleken de rangers ware alleskunners. Er werd geïmproviseerd, geschroefd en geregeld. We gingen verder in één jeep, “net passend” met z’n tienen, terwijl voor de andere jeep een onderdeel uit een dichtstbijzijnd dorp werd gehaald. Uiteindelijk kwam ook die veilig in het kamp aan. Het hoort bij dit soort reizen. Niet alles is strak geregeld zoals in Europa, maar er is bijna altijd een creatieve oplossing.

Terug naar huis via kleine airstrips en een dagpas in een airport hotel
Op onze laatste dag in Tanzania begon alles opnieuw vroeg. Nog één keer reden we door de Serengeti, via dorpen en de Ikoma Gate, terug richting de airstrip van Seronera. Onderweg werden we beloond met een laatste, prachtige aanblik op een grote groep gnoes. Een waardig afsluitmoment. Van de kleine airstrip vlogen we in een half uur naar Arusha, waar een chauffeur ons naar Kilimanjaro bracht. Onderweg brachten we nog een bezoek aan een Masai-stam. Daarna was het tijd om even te landen in een airport hotel, waar we met een dagpas gebruik konden maken van het zwembad, de douche en de faciliteiten. Ideaal als je, zoals wij, een late avondvlucht hebt. Fris stapten we uiteindelijk het vliegtuig naar Amsterdam in. Hoofd vol indrukken, telefoon vol foto’s en een hart vol tegenstrijdige gevoelens. Het was een geweldige reis. Ik heb genoten van de bijzondere accommodaties, de dieren, de landschappen en de ontmoetingen. De groep collega’s was supergezellig, en je leert elkaar in zo’n korte, intensieve tijd op een heel andere manier kennen. Tegelijk is het ook intens om zo lang zo weinig tijd voor jezelf te hebben en zóveel indrukken te verwerken. En er zit een persoonlijke, soms lastige kant aan. Je beleeft de meest fantastische dingen, maar je deelt ze niet met je dierbaren. Dat ik dit zomaar mag meemaken, maakt me meer dan dankbaar. Maar eerlijk is eerlijk, juist op de mooiste momenten denk je ook aan thuis. Aan hoe bijzonder het zou zijn om die zonsopkomst, die migratie of dat kampvuur in de Serengeti samen te ervaren. Dat is misschien wel het meest dubbele aan een studiereis: je bent samen met collega’s maar het thuisfront maakt het niet écht met je mee.

Waarom vertel ik je dit zo uitgebreid? Omdat elke ervaring die ik zelf opdoe, rechtstreeks terugvloeit in mijn adviezen aan jou. Ik weet nu hoe het écht is om in een migratiecamp in de Serengeti te slapen, wat het verschil is tussen diverse camps en lodges, welke reisroute realistisch is qua reistijd en intensiteit, hoe Tanzania en Zanzibar voelen, ruiken en klinken. Dus als jij droomt van een safari in de Serengeti, een combireis met Zanzibar, of een wat avontuurlijker familievakantie in Afrika, dan help ik je graag om daar een kloppend, passend en persoonlijk reisplan van te maken. Contacteer me gerust om samen te kijken welke route, reistijd en accommodaties het beste bij jou (en je gezin) passen. Deze reis heeft mij enorm geïnspireerd, en die inspiratie deel ik heel graag met jou.